30 مه 2025- یک پروژه‌ ی جدید در موسسه ملی بهداشت نشان می ‌دهد که از دست دادن آب کمتر از طریق اپیدرم می ‌تواند نشان ‌دهنده بهبودی کامل زخم‌ ها باشد.

یک تیم تحقیقاتی با بودجه موسسه ملی بهداشت (NIH) ابزاری تشخیصی را شناسایی کرده است که پتانسیل پیش ‌بینی دقیق عود زخم ‌های پای دیابتی را که به نظر می‌ رسد کاملاً بهبود یافته ‌اند، دارد. دانشمندان با اندازه‌ گیری عملکرد سد پوستی از طریق فرآیندی که به عنوان از دست دادن آب از طریق اپیدرم یا TEWL شناخته می ‌شود، توانستند تعیین کنند که کدام زخم‌ ها بیشتر احتمال دارد دوباره باز شوند. اندازه ‌گیریهایTEWL عامل اصلی در مراقبت از سوختگی هستند، جایی که لایه ‌های عمیق پوست اغلب آسیب می ‌بینند. این یافته ‌ها نشان می‌ دهد که احیای کامل عملکرد سد پوستی باید در استانداردهای موجود درمان زخم گنجانده شود تا از بسته شدن کامل زخم اطمینان حاصل شود و بیمارانی که در معرض خطر عود زخم هستند، بهتر شناسایی شوند.

دکتر ترزا جونز، مدیر برنامه ‌ی دکترای پزشکی در بخش دیابت، غدد درون‌ریز و بیماری‌ های متابولیک، موسسه ملی دیابت، بیماری‌ های گوارشی و کلیوی موسسه ی ملی بهداشت(NIDDK)، گفت: «این مطالعه گام اولیه مهمی است تا برای اولین بار به پزشکانی که زخم‌ های پای دیابتی را درمان می ‌کنند، یک ابزار تشخیصی قابل اعتماد برای ارزیابی خطر عود زخم در فرد ارائه دهد. زخم ‌های پا یک مسئله ‌ی غامض در دیابت هستند و توانایی تعیین اینکه کدام زخم‌ ها در معرض بیشترین خطر عود هستند، می ‌تواند جان و اندام‌ های بسیاری از افراد را نجات دهد.»

دانشمندان، که از طریق کنسرسیوم پای دیابتی NIDDK با هم همکاری می‌ کنند، بیش از ۴۰۰شرکت ‌کننده در مطالعه را که زخم پای دیابتی داشتند و از نظر بصری زخم های آنها بسته یا بهبود یافته به نظر می ‌رسیدند، ارزیابی کردند. آنهاTEWL را در محل زخم پا اندازه‌ گیری کرده و دریافتند که ۳۵ درصداز شرکت ‌کنندگان باTEWL بالا (از دست دادن آب بیشتر) عود زخم را تا ۱۶هفته گزارش کردند، در حالی که این رقم برای افرادی کهTEWL کمی (از دست دادن آب کمتر) داشتند، تنها ۱۷ درصدبود. شرکت‌ کنندگان با TEWL بالاتر ۲.۷ برابر بیشتر از شرکت ‌کنندگان باTEWL کم، احتمال عود زخم را تجربه کردند.

زخم ‌های پای دیابتی یکی از عوارض اصلی دیابت هستند که در آن اغلب پارگی در پوست پا ... به دلیل آسیب عصبی، که به عنوان نوروپاتی شناخته می ‌شود، توسط بیمار مورد توجه قرار نمی‌ گیرد. زخم های پای دیابتی علت اصلی قطع عضو غیرتروماتیک اندام تحتانی هستند و زخم‌ های درمان نشده یا التیام نیافته، خطر مرگ را به میزان قابل توجهی افزایش می ‌دهند. زخم‌ هایی که به نظر می‌ رسد در سطح بهبود یافته ‌اند، ممکن است در زیر سطح پوست به طور کامل بسته نشده باشند و این امر مانع از اثربخشی عملکرد سد پوست برای حفظ آب و جلوگیری از ورود عوامل بیماری ‌زا مانند باکتری‌ ها می‌ شود.

نتایج این مطالعه در Diabetes Care، مجله انجمن دیابت آمریکا، منتشر خواهد شد.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20250530/Study-identifies-diagnostic-aid-to-accurately-predict-the-recurrence-of-diabetic-foot-ulcers.aspx